Terapia interpersonalna

Czym jest terapia interpersonalna (IPT) i jakie są jej założenia?

Terapia interpersonalna (IPT) została opracowana w latach 70. XX wieku jako narzędzie leczenia depresji. Jej założenia wywodzą się z przekonania, że objawy depresji i cierpienie psychiczne są głęboko powiązane z trudnościami w relacjach z innymi ludźmi.

Jak podkreśla dr Myrna M. Weissman, współtwórczyni IPT: „Relacje społeczne są jednym z najpotężniejszych predyktorów naszego zdrowia psychicznego; osłabienie tych więzi może sprzyjać rozwojowi depresji”.

Dlaczego stosuje się terapię interpersonalną przy depresji?

Związek między relacjami społecznymi a dobrostanem psychicznym jest szczególnie silny w kontekście depresji. Problemy interpersonalne, takie jak utrata bliskiej osoby, konflikt w rodzinie czy osamotnienie, często nasilają objawy choroby.

Typowe cele IPT w leczeniu depresji:

• zwiększenie umiejętności rozwiązywania konfliktów poprzez naukę efektywnych strategii komunikacyjnych;
• budowanie wsparcia społecznego oraz asertywności;
• praca nad urealnieniem oczekiwań wobec siebie i innych;
• ułatwienie przepracowania żałoby czy trudnych zmian życiowych.

Dzięki pracy nad konkretnymi trudnościami pacjent szybciej odzyskuje równowagę psychiczną, a ryzyko nawrotu objawów ulega znacznemu obniżeniu.

Kiedy terapia interpersonalna jest wskazana, a kiedy przeciwwskazana?

IPT ma jasno sprecyzowane wskazania i przeciwwskazania, co gwarantuje jej skuteczność oraz bezpieczeństwo pacjenta.

Wskazania do terapii interpersonalnej:

• epizody depresyjne (ICD-10: F32; ICD-11: 6A7Z);
• zaburzenia afektwne dwubiegunowe (faza depresyjna);
• zaburzenia odżywiania, szczególnie bulimia;
• zaburzenia lękowe, jeśli ich podłoże wiąże się z problemami w relacjach.

Przeciwwskazania do terapii interpersonalnej:

• objawy psychotyczne (np. schizofrenia, ostre stany maniakalne);
• znaczne zaburzenia poznawcze (np. otępienie);
• nadużycia substancji psychoaktywnych uniemożliwiające udział w terapii;
• brak motywacji lub gotowości do eksplorowania trudnych tematów interpersonalnych.

Dobre dopasowanie metody do indywidualnych potrzeb pacjenta zwiększa szansę na trwałą poprawę jakości życia.

Jak przebiega sesja i jakie metody stosuje się w IPT?

IPT jest terapią ustrukturyzowaną – dzieli się na trzy fazy:

• Faza początkowa (1–3 sesje):
  • diagnoza problemu interpersonalnego;
  • psychoedukacja na temat depresji;
  • wspólna identyfikacja głównego wyzwania relacyjnego;
  • ustalenie celów krótkoterminowych terapii.
• Faza środkowa (4–10 sesji):
  • intensywna praca nad wybranym obszarem (żałoba, konflikt, deficyt relacji, zmiana ról);
  • stosowanie technik takich jak: analiza komunikatów, odgrywanie ról, trenowanie nowych zachowań;
  • uczenie się regulacji emocji i efektywnego wyrażania potrzeb;
  • planowanie konkretnych działań poprawiających relacje.
• Faza końcowa (11–16 sesji):
  • podsumowanie postępów;
  • utrwalenie nabytych umiejętności;
  • przygotowanie do radzenia sobie z nawrotami problemów.

Przykładowe narzędzia stosowane podczas terapii IPT:

• mapa relacji społecznych;
• odgrywanie scenek konfliktowych;
• wspólne opracowywanie rozwiązań dla trudnych sytuacji;
• praca „domowa” polegająca na testowaniu nowych strategii poza sesją.

Jakie są efekty terapii interpersonalnej?

Analizy kliniczne oraz praktyka gabinetowa potwierdzają wysoką skuteczność IPT w poprawie zdrowia psychicznego.

Najważniejsze skutki terapii IPT:

• znaczna i szybka redukcja objawów depresji, często już po kilku tygodniach;
• trwała poprawa komunikacji i jakości relacji interpersonalnych;
• większa odporność na stres i konflikty;
• obniżenie ryzyka nawrotów depresji nawet o połowę w pierwszym roku po terapii;
• wzrost samoświadomości i poczucia wpływu na własne życie.

W wypowiedzi prof. Wiesława Jędrzejczaka czytamy: „Najważniejszą rolą terapeuty IPT jest towarzyszenie pacjentowi w odkrywaniu, jak jego relacje społeczne wpływają na emocje. Dobre wsparcie społeczne potrafi silniej chronić przed nawrotem depresji niż sama farmakoterapia.”

Statystyki dotyczące depresji i dostępu do terapii interpersonalnej w Polsce

Skala problemu depresji oraz dostępność profesjonalnej pomocy psychologicznej w Polsce od wielu lat są tematem publicznej debaty. Warto przyjrzeć się najważniejszym danym, by lepiej zrozumieć zapotrzebowanie na terapie, w tym IPT.

Źródło: https://ezdrowie.gov.pl/

To ważne! Jeden psychoterapeuta przypada na średnio 2200 dorosłych mieszkańców, przy czym liczba specjalistów znacząco różni się regionalnie.

Jakie działania profilaktyczne warto podejmować wobec problemów interpersonalnych i depresji?

Długofalowa poprawa zdrowia psychicznego społeczeństwa wymaga profilaktyki oraz edukacji.

Najskuteczniejsze działania profilaktyczne:

• organizowanie szkoleń i warsztatów z zakresu komunikacji interpersonalnej i radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych;
• wprowadzanie programów wsparcia psychospołecznego w szkołach, zakładach pracy oraz społecznościach lokalnych;
• wsparcie dla osób w żałobie, zmianie życiowej czy po urazach psychicznych;
• upowszechnienie dostępu do poradnictwa psychologicznego i grup wsparcia;
• promowanie zdrowego trybu życia, aktywności fizycznej i technik relaksacji jako elementów przeciwdziałania depresji.

Duże znaczenie mają także kampanie społeczne normalizujące korzystanie z pomocy psychoterapeutycznej – wciąż pokutuje bowiem bariera wstydu i lęku przed sięganiem po profesjonalne wsparcie.

Co musisz wiedzieć o IPT? Wiedza w pigułce

Terapia interpersonalna (IPT) to nowoczesna, dobrze przebadana metoda leczenia depresji oraz innych zaburzeń psychicznych, która skupia się na poprawie jakości relacji i satysfakcji z kontaktów społecznych. Badania wskazują, że poprawa umiejętności interpersonalnych może prowadzić do istotnej redukcji objawów choroby oraz obniżenia ryzyka nawrotów.

W Polsce IPT zdobywa coraz większe uznanie jako narzędzie pracy zarówno w praktyce indywidualnej, jak i w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia. Dalszy rozwój systemowej profilaktyki, edukacji i dostępności specjalistów jest konieczny, aby jak najwięcej osób mogło skorzystać z efektów, jakie niesie ta forma terapii. Wzrost samoświadomości społecznej i przełamywanie tabu związanego z zaburzeniami psychicznymi to najważniejsze wyzwania na przyszłość.

Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Diagnozę i leczenie zawsze powinien prowadzić wykwalifikowany specjalista.

Bibliografia

• NFZ o zdrowiu. Depresja. Dostęp online: https://ezdrowie.gov.pl/
• Depressive symptoms and psychological pain experienced by Polish adults in the context of both the war in Ukraine and the COVID-19 pandemic. Dostęp online: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/
• Depression Can Affect Anyone: Report on Three Waves of National Representative Survey in Poland Measured With PHQ-8. Dostęp online: https://onlinelibrary.wiley.com