Wpis nawiązuje do: Przewlekły stres
W ostatnich latach coraz częściej podnosi się dyskusja na temat wypalenia zawodowa – mówi się o tym częściej i bardziej otwarcie. Coraz więcej osób zaczyna rozumieć, że praca zawodowa może być nie tylko satysfakcjonująca, ale również bardzo trudna psychicznie. Szczególnie kiedy mamy nadmiar różnych stresujących bodźców, które z tejże pracy wynikają. Nie da się ukryć, że praca to bardzo ważny aspekt w życiu, bo wykonujemy ją do emerytury, jest naszym buforem bezpieczeństwa finansowego, dzięki niej niekiedy budujemy wartościowe relacje, a w dodatku pozwala nam to na nieustanny rozwój, którego potrzebujemy w kontekście naszego mózgu.
Nie da się jednak już dłużej ignorować faktu, że niekiedy jest to również źródło ogromnego stresu, nadmiernej presji oraz środowiska, które popycha nas do robienia więcej, częściej, aż do granic, zatracając przy tym równowagę w życiu zawodowym i prywatnym. To wszystko prowadzi do wspomnianego wyczerpania psychicznego, o którym warto wiedzieć więcej, aby rozpoznać symptomy, które powinny niejako zmusić nas do odwiedzenia specjalisty, aby poszukać dla siebie wsparcia.
Wypalenie zawodowe to stan przewlekłego zmęczenia psychicznego i emocjonalnego, które powstaje w wyniku długotrwałego stresu związanego z pracą. Według definicji WHO jest to syndrom, który wynika z chronicznego stresu w miejscu pracy, z którym dana osoba nie radzi sobie skutecznie.
Wypalenie zawodowe to coś w ogóle odrębnego od poczucia spadku motywacji. Nie ma wiele wspólnego z „gorszym okresem”. Jak widać w definicji to proces – który rozwija się powoli, stopniowo, zaczyna wpływać na nasze funkcjonowanie w każdej dziedzinie życia, aż całkowicie zaczyna drenować nas z energii i chęci do wykonywania swoich codziennych czynności.
Wyróżnia się trzy główne elementy wypalenia zawodowego:
Objawy wypalenia zawodowego są różnorodne. Nie ma tak, że wszystkie pojawiają się u każdego, każde z takim samym nasileniem i że wszystkie objawiają się na raz. Na początku są bardzo subtelne i łatwe do zignorowania – łączymy je z niewyspaniem, gorszym dniem, spadkiem nastroju. Kompletnie nie łączymy tego z wypaleniem zawodowym i nie zdajemy sobie sprawy z tego, że ten problem może istnieć. Dopiero w trakcie, zaczynamy zauważać, że możemy mieć poważniejszy problem, niż początkowo nam się wydawało.
Pierwszy poważny sygnał, którego nie powinniśmy ignorować, to zmęczenie, które nie mija nam po odpoczynku. Ani po całym weekendzie odpoczynku. Takie zmęczenie, które czujemy na tym samym poziomie w piątek po całym tygodniu, jak i w poniedziałek rano po całym weekendzie regulacji. Osoba może odczuwać brak energii nawet w wyniku samych myśli o pracy, a codzienne obowiązki stają się tak obciążające, że aż przytłaczające.
Zadania, które zawsze były ekscytujące, interesujące, dawały satysfakcję, nagle tracą swój urok. W głowie pacjenta jawią się jako bezsensowne. Pojawiają się trudności w skupieniu się na pracy, a kolejnym sygnałem alarmowym jest tendencja do odkładania wszystkich rzeczy na później.
Osoby, które doświadczają wypalenia, bardzo często zaczynają odczuwać coraz większy dystans wobec współpracowników, klientów lub samej organizacji, w której pracują. Pojawia się frustracja, irytacja oraz poczucie obojętności wobec wykonywanych zadań.
Kolejny objaw to przekonanie, że praca nie przynosi żadnych efektów oraz że wykonywane obowiązki nie mają żadnego znaczenia. Nawet drobne trudności i niepowodzenia urastają wtedy do ogromnej rangi, powodując przy tym silne poczucie porażki.
Jak widać – objawów psychicznych jest naprawdę dużo i gdyby zebrać je w całość, to widać, jak bardzo są obciążające. Są jednak również objawy fizyczne, które również powinny stanowić dla nas bardzo wyraźny alarm o tym, że coś jest nie w porządku. Najczęściej obserwuje się objawy somatyczne w postaci:
Tych objawów w żaden sposób już nie da się ignorować, kiedy całe ciało krzyczy o pomoc.
Nie istnieje jedna przyczyna wypalenia zawodowego. Zazwyczaj jest ono wynikiem działania kilku czynników, które utrzymują się dłuższy czas. Wskazuje się, że są to między innymi:
Pierwszym krokiem w radzeniu sobie z wypaleniem zawodowym jest samo zauważenie problemu i przyznanie, że obecna sytuacja jest trudna. Wiele osób przez długi czas ignoruje objawy, co prowadzi do ich pogłębienia. Dlatego właśnie ważne jest to, aby nie zignorować pierwszych sygnałów alarmowych i wprowadzenie pierwszych prób samopomocowych:
Jeżeli objawy wypalenia utrzymują się przez dłuższy czas i zaczynają wpływać na zdrowie, relacje lub codzienne funkcjonowanie, warto rozważyć konsultację ze specjalistą zdrowia psychicznego. Wsparcie psychologa może pomóc w uporządkowaniu trudnych emocji oraz wypracowaniu strategii radzenia sobie ze stresem.
W niektórych przypadkach konieczna może być również dłuższa przerwa od pracy lub zmiana środowiska zawodowego. Każda sytuacja jest jednak indywidualna, dlatego właśnie istotne jest znalezienie rozwiązania dopasowanego do potrzeb danej osoby.
Wypalenie zawodowe jest zjawiskiem coraz częściej obserwowanym we współczesnym świecie pracy. Choć rozwija się stopniowo, jego skutki mogą znacząco wpływać na samopoczucie i jakość życia. Rozpoznanie pierwszych objawów, takich jak chroniczne zmęczenie, spadek motywacji czy poczucie bezsensu pracy, jest ważnym krokiem w zapobieganiu pogłębianiu się problemu.
Dbanie o równowagę między pracą a życiem prywatnym, wsparcie społeczne oraz możliwość rozmowy o trudnościach mogą pomóc w ograniczeniu ryzyka wypalenia. Jeśli jednak objawy utrzymują się przez dłuższy czas, warto rozważyć skorzystanie z pomocy specjalisty.